Sven-Göran Eriksson, były selekcjoner reprezentacji Anglii i trener takich drużyn jak SS Lazio, Manchester City, UC Sampdoria, SL Benfica, AS Roma i IFK Göteborg zmarł w wieku 76 lat po długiej walce z rakiem trzustki.
Sven-Göran Eriksson, który zapisał się w historii jako pierwszy obcokrajowiec prowadzący angielską kadrę narodową, zmarł w swoim domu w Szwecji, otoczony rodziną. Jego choroba była publicznie ujawniona na początku tego roku, kiedy to poinformowano, że ma przed sobą około rok życia.
Kariera menedżerska Erikssona obejmowała kilka dekad, podczas których odniósł znaczące sukcesy w klubowej piłce nożnej w Europie. Zdobył liczne tytuły w Szwecji, Portugalii i Włoszech. Poprowadził SS Lazio do zwycięstwa w Serie A, Pucharze Zdobywców Pucharów UEFA i innych trofeach w czasie ich złotej ery.
Eriksson rozpoczął swoją karierę trenerską w niższych ligach szwedzkiej piłki nożnej. Szybko jednak zyskał rozgłos. Jego pierwszym znaczącym sukcesem było poprowadzenie IFK Göteborg do zwycięstwa w Pucharze UEFA w 1982 roku, obecnie znanym jako Liga Europy. Było to oczywiście ogromne osiągnięcie, które po raz pierwszy w historii przyniosło szwedzkiemu klubowi główne europejskie trofeum. Jego sukcesy z Göteborgiem stały się fundamentem jego reputacji jako czołowego trenera.
Jednak Szwed najbardziej został zapamiętany z okresu, gdy prowadził reprezentację Anglii w latach 2001-2006, współpracując z tzw. „Złotą Generacją” angielskich piłkarzy, w tym z Davidem Beckhamem, Wayne’em Rooneyem i Stevenem Gerrardem. Jego nominacja była z pewnością postrzegana jako odważny krok ze strony Angielskiego Związku Piłki Nożnej (FA).
Pomimo silnych składów, jego drużyny zostały wyeliminowane w ćwierćfinałach dwóch Mistrzostw Świata i jednych Mistrzostw Europy. Często po dramatycznych seriach rzutów karnych.
Sven Göran Eriksson nie żyje
Po odejściu z funkcji selekcjonera Anglii w 2006 roku, Eriksson kontynuował karierę trenerską. Prowadził różne kluby i reprezentacje narodowe na całym świecie. W tym Manchester City, reprezentację Meksyku i Wybrzeża Kości Słoniowej. Miał także krótkie epizody w klubowej piłce nożnej w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Chinach.
Eriksson był znany ze swojego spokojnego usposobienia, taktycznego zmysłu i umiejętności wydobywania z zawodników tego, co najlepsze. Jego kariera nie była pozbawiona kontrowersji. Szczególnie podczas jego pracy z reprezentacją Anglii, którą oczywiście intensywnie obserwowała brytyjska prasa. Jednak jego wkład w piłkę nożną, zwłaszcza w podnoszenie prestiżu szwedzkich trenerów na międzynarodowej scenie, jest powszechnie uznawany.
Z całego świata piłkarskiego napływają kondolencje dla rodziny. Kluby, które prowadził, oddają hołd jego wkładowi w sport. Eriksson pozostawił po sobie dwoje dzieci, Johana i Linę, oraz partnerkę, Yaniseth del Carmen Bravo Mendozę.
